เพราะดอกไม้…คือถ้อยคำที่ไม่ต้องเอ่ยปาก
ดอกไม้ไม่เคยพูด แต่กลับสื่อความรู้สึกได้มากกว่าถ้อยคำใดๆ บางครั้งเราอาจหา “ประโยคที่ใช่” ไม่เจอ แต่ดอกไม้กลับทำหน้าที่แทนหัวใจได้อย่างนุ่มนวลเสมอ
กลีบดอกบางเบาที่แผ่ซ่านสีสันออกมา เป็นเหมือนตัวแทนของความหวัง—ความหวังเล็กๆ ที่เติบโตขึ้นแม้ในวันที่เหนื่อยล้า กลิ่นหอมอ่อนที่ลอยผ่านปลายจมูก เป็นเหมือนการเตือนว่าบนโลกใบนี้ยังมีความละมุนให้เก็บเกี่ยว แม้ว่าเราจะลืมมองมันไปในบางวันก็ตาม
ดอกไม้สอนเราว่า
แม้จะบอบบาง แต่ก็ยังยืนหยัด
แม้จะโรยรา แต่ก็ยังงดงามในแบบของตัวเอง
แม้จะอยู่ได้ไม่นาน แต่ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นกลับมีความหมายเสมอ
บางดอกบานเพราะแสงแดด
บางดอกบานเพราะสายลม
แต่ดอกไม้ทุกดอก…บานเพื่อให้โลกอ่อนโยนขึ้น
และบางครั้ง การมอบดอกไม้ให้ใครสักคน
ก็ไม่ใช่เพียงการให้ “สิ่งของ”
แต่มันคือการบอกว่า
“ฉันคิดถึงนะ”
“ฉันห่วงเธออยู่เสมอ”
หรือแม้กระทั่ง
“ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกันในทุกช่วงของชีวิต”
ดอกไม้จึงไม่ใช่แค่ธรรมชาติ แต่เป็นความรู้สึกที่ถูกปลูกลงบนโลก
เป็นถ้อยคำที่กลีบเล็กๆ บอกแทนหัวใจ
เป็นของขวัญที่ไม่เคยทำร้ายใคร
และเป็นความงดงามที่เตือนเราทุกวันว่า
หัวใจมนุษย์…ยังบอบบางและงดงามพอๆ กับดอกไม้